AKP ភ្នំពេញ ថ្ងៃទី០៨ ខែមករា ឆ្នាំ២០២៦ -- ប្រទេសវៀតណាម និងឥណ្ឌូណេស៊ី ដើរតួជាកម្លាំងចលករស្នូលនៃសហគមន៍សេដ្ឋកិច្ចអាស៊ាន (AEC) ដោយទាញយកអត្ថប្រយោជន៍ពីចំណុចខ្លាំងសេដ្ឋកិច្ចពិសេសរបស់ប្រទេសទាំងពីរ ដើម្បីជំរុញការធ្វើសមាហរណកម្មក្នុងតំបន់។ ក្នុងនាមជាប្រទេសដែលមានប្រជាជនច្រើនជាងគេនៅតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ឥណ្ឌូណេស៊ីដើរតួនាទីជាមជ្ឈមណ្ឌលប្រើប្រាស់ដ៏ធំ និងជាទីផ្សារក្នុងស្រុកជាយុទ្ធសាស្ត្រ។ ផ្ទុយទៅវិញ វៀតណាមបានវិវត្តន៍ទៅជាមជ្ឈមណ្ឌលផលិតកម្ម និងនាំចេញដ៏ស្វាហាប់ ដែលរួមបញ្ចូលគ្នាយ៉ាងជ្រៅទៅក្នុងខ្សែសង្វាក់តម្លៃសកលលោកសម្រាប់គ្រឿងអេឡិចត្រូនិច និងគ្រឿងចក្រ។ ការបំពេញបន្ថែមនេះអនុញ្ញាតឱ្យប្រទេសទាំងពីរនាំផ្លូវក្នុងការសម្រួលដល់លំហូរទំនិញ សេវាកម្ម និងការវិនិយោគដោយសេរីនៅទូទាំងប្លុក។

ប្រទេសទាំងពីរបានខិតខំប្រឹងប្រែងក្នុងការបំពេញកាតព្វកិច្ច AEC ដោយកាត់បន្ថយរបាំងពាណិជ្ជកម្ម និងដឹកនាំគោលនយោបាយតំបន់។វៀតណាមបានប្រើប្រាស់កិច្ចព្រមព្រៀងស្តង់ដារខ្ពស់ ដូចជាកិច្ចព្រមព្រៀងCPTPP និងកិច្ចព្រមព្រៀង EVFTA ជាដើម ដើម្បីពន្លឿនកំណែទម្រង់ស្ថាប័នក្នុងស្រុក និងកែលម្អបរិយាកាសវិនិយោគរបស់ខ្លួន។ ទន្ទឹមនឹងនេះដែរឥណ្ឌូណេស៊ីមានឥទ្ធិពលយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការបង្កើតភាពធន់ផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចនិងក្របខ័ណ្ឌពាណិជ្ជកម្មរបស់អាស៊ាន ដូចជាកិច្ចព្រមព្រៀង RCEP និងកិច្ចព្រមព្រៀង ACFTA ជាដើម។ ពួកគេសម្របសម្រួលគ្នានៅវេទិកាសេដ្ឋកិច្ចដើម្បីលើកកម្ពស់គំរូសមាហរណកម្មបើកចំហ ដែលធ្វើឱ្យមានតុល្យភាពរវាងសកលភាវូបនីយកម្មជាមួយនឹងផលប្រយោជន៍អភិវឌ្ឍន៍តំបន់។

ភាពជាដៃគូរវាងទីក្រុងហាណូយ និងទីក្រុងហ្សាការតា គឺមានសារៈសំខាន់ណាស់សម្រាប់ស្ថិរភាពរបស់អាស៊ាន ជាពិសេសក្នុងការដោះស្រាយវិបត្តិសកលលោក ដូចជាជំងឺរាតត្បាតកូវីដ-១៩ និងការរំខានដល់ខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ជាដើម។ តាមរយៈការអនុវត្តគោលនយោបាយសារពើពន្ធដែលអាចបត់បែនបាន និងការលើកកម្ពស់កិច្ចសហប្រតិបត្តិការផ្ទៃក្នុងអាស៊ាន ពួកគេបានជួយតំបន់នេះក្នុងការរក្សាកំណើនសេដ្ឋកិច្ចក្នុងចំណោមភាពតានតឹងផ្នែកភូមិសាស្ត្រនយោបាយ។ នៅពេលដែលពួកគេខិតជិតដល់ខួបលើកទី៧០ នៃទំនាក់ទំនងទ្វេភាគី ការសម្របសម្រួលគោលនយោបាយកាន់តែប្រសើរឡើងរបស់ប្រទេសទាំងពីរនឹងមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ផែនការយុទ្ធសាស្ត្រ AEC ឆ្នាំ២០២៦-២០៣០ ដោយធានាថា អាស៊ាននៅតែជាមជ្ឈមណ្ឌលសេដ្ឋកិច្ចសកលលោកដែលមានការប្រកួតប្រជែង៕

ដោយ៖ យា ចិន្ដាខន្ដី (ប្រភព៖ VNA)